PKK üst düzey yöneticisi Cemil Bayık, ANF’ye konuştu.
Bayık’ın açıklamaları, hem sürecin bugünkü aşaması hem de örgütün bundan sonraki tutumuna ilişkin önemli mesajlar içeriyor.
Tavrımız net, demokratik siyasal yaşama geçişi kabul ettik!
İşte röportajın öne çıkan satır araları:
– Şu kesindir ki, Kürt varlığı tanınıp Kürt dili ve kültürü özgür hale gelmez ve Kürt halkının siyasal iradesi ve yerel demokrasisi tanınmazsa kalıcı bir barışı ve çözümü sağlayamayız.
– Bu yasayı reddetmedik ama eksik, yetersiz ve hatalı bulduk. Ancak yasanın pratikleşmesini esas alan bir yaklaşım içinde olduk. Çünkü bu yasa tek taraflı uygulanacak bir yasa değildir. Devletle İmralı ve Hareketimizin arasında yapılan tartışma ve müzakerelerle pratikleşebilecek bir yasadır. Yoksa “silahını bırak gel” denilerek pratikleşecek bir durum yoktur.
– Kuşkusuz biz de silahsızlanma ve demokratik siyasal yaşama katılmayı kabul etmişiz. Bu konudaki irademiz nettir ama nasıl uygulanacağı da çok önemlidir.
– Her fırsatta dile getirdik; bu süreç sadece silahsızlanma değildir. Bu silahsızlanmayı gerektirecek demokratik adımların atılması önemlidir. Çünkü demokratik siyasal alana adım atmak için silah bırakılacaktır.
– Bu sürecin başlamasının sorumluluğu Rêber Apo’ya aittir. Bu süreci başlatan Rêber Apo, özgür ve serbest çalışır konuma ve akabinde fiziki özgürlüğüne kavuşmadan bu sürecin ilerlediğinden ve amacına ulaştığından söz edilemez.
– Biz 12. Kongrede PKK’yi feshedip Türkiye’ye karşı silahlı mücadeleyi sonlandırma kararı aldığımızda bu sürecin Rêber Apo tarafından yürütülmesi gerektiği yönünde de bir karar aldık. Bu sağlanmazsa sürecin ilerlemesi açısından ne Özgürlük Hareketimiz ne de halkımız ikna edilebilir
– Kürtlerin yasa ve hukuk içine alınması gerektiğini belirttik. Bu olmadan Kürt sorunu çözülmez ve gerçek bir barış sağlanamaz. Gerçek bir çözüm ve barış olmazsa sorunlar da gerilim ve çatışmalar da devam eder. 100 yıllık tarih bu gerçeği defalarca kanıtlamıştır.
– Kürt’ün varlığı, dolayısıyla dili ve kültürü tanınmıyordu. Kürtler asimilasyon ve kültürel soykırımla Türkleştirilmek isteniyordu. Kürtlerle barış en başta da bu tür politikalardan vazgeçmeyle olur. Fiili olarak varlığı kabul edilen Kürt halkının, hakları ile de kabul edilmesi gerekir.
